Actualizado o 11 de outubro de 2026
Lei D'Hondt: como funciona, exemplo paso a paso e escanos por provincia o 29N
Xa sabes a quen te pareces? Fai o test en 2 minutos
A "lei D'Hondt" é o método co que se reparten os escanos do Congreso en cada provincia. Non é unha lei á parte: é unha regra de cálculo recollida no artigo 163 da Lei orgánica do réxime electoral xeral (LOREG), que leva o nome do xurista belga Victor D'Hondt. Nesta guía explicámosche como funciona, cun exemplo completo, e cantos deputados elixe cada provincia o 29 de novembro de 2026.
Escanos do Congreso: 350 repartidos por provincias
Antes de aplicar D'Hondt cómpre saber cantos escanos se reparten en cada sitio. Fíxao o artigo 162 da LOREG:
- O Congreso ten 350 deputados.
- Cada provincia ten un mínimo inicial de 2.
- Ceuta e Melilla elixen 1 deputado cada unha.
- Os 248 restantes repártense entre as provincias segundo a súa poboación.
- O decreto de convocatoria debe indicar cantos deputados elixe cada circunscrición.
Cada provincia é unha circunscrición independente. Os votos dunha provincia non se suman aos doutra.
Escanos do Congreso por provincias en 2026
Para o 29N, o reparto está no anexo do Real Decreto 806/2026, do 5 de outubro, publicado no BOE do 6 de outubro:
| Deputados | Circunscricións |
|---|---|
| 38 | Madrid |
| 32 | Barcelona |
| 16 | Valencia/València |
| 12 | Alicante/Alacant, Sevilla |
| 11 | Málaga |
| 10 | Murcia |
| 8 | Balears (Illes), Bizkaia, Cádiz, Coruña (A), Palmas (Las) |
| 7 | Asturias, Granada, Pontevedra, Santa Cruz de Tenerife, Zaragoza |
| 6 | Almería, Córdoba, Gipuzkoa, Girona, Tarragona, Toledo |
| 5 | Badajoz, Cantabria, Castellón/Castelló, Ciudad Real, Huelva, Jaén, Navarra, Valladolid |
| 4 | Albacete, Araba/Álava, Burgos, Cáceres, León, Lleida, Lugo, Ourense, Rioja (La), Salamanca |
| 3 | Ávila, Cuenca, Guadalajara, Huesca, Palencia, Segovia, Teruel, Zamora |
| 2 | Soria |
| 1 | Ceuta, Melilla |
En total suman 350. As datas do proceso tes no calendario das eleccións do 29N.
Lei D'Hondt: como funciona paso a paso
O artigo 163.1 da LOREG describe o método así:
- Limiar do 3%. Non se teñen en conta as candidaturas que non obtivesen polo menos o 3% dos votos válidos emitidos na circunscrición. Os votos válidos inclúen os votos en branco.
- Ordenar. Ordénanse de maior a menor os votos das candidaturas restantes.
- Dividir. Os votos de cada candidatura divídense entre 1, 2, 3… ata o número de escanos da provincia.
- Asignar. Os escanos van para os cocientes máis altos, de maior a menor.
- Empates. Se dous cocientes coinciden, gaña a candidatura con máis votos totais. Se tamén empatan en votos, o primeiro empate resólvese por sorteo e os seguintes de forma alternativa.
- Candidatos. Os escanos de cada candidatura adxudícanse aos seus candidatos pola orde en que aparecen na lista.
En Ceuta e Melilla non se aplica D'Hondt: como elixen un só deputado, gaña o candidato máis votado (art. 163.2).
Lei D'Hondt: exemplo cunha provincia de 6 escanos
Imaxina unha provincia ficticia que elixe 6 deputados. Preséntanse cinco candidaturas ficticias, A, B, C, D e E.
| Votos | % de votos válidos | |
|---|---|---|
| A | 40.000 | 40,0% |
| B | 27.000 | 27,0% |
| C | 15.000 | 15,0% |
| D | 11.000 | 11,0% |
| E | 2.600 | 2,6% |
| En branco | 4.400 | 4,4% |
| Votos válidos | 100.000 |
Paso 1: aplicar o 3%
O 3% de 100.000 son 3.000 votos. E ten 2.600, así que queda fóra do reparto. Seguen A, B, C e D.
Paso 2: dividir entre 1, 2, 3… ata 6
| ÷1 | ÷2 | ÷3 | ÷4 | ÷5 | ÷6 | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| A | 40.000 | 20.000 | 13.333 | 10.000 | 8.000 | 6.667 |
| B | 27.000 | 13.500 | 9.000 | 6.750 | 5.400 | 4.500 |
| C | 15.000 | 7.500 | 5.000 | 3.750 | 3.000 | 2.500 |
| D | 11.000 | 5.500 | 3.667 | 2.750 | 2.200 | 1.833 |
(Os cocientes están redondeados.)
Paso 3: asignar os 6 cocientes máis altos
- A: 40.000
- B: 27.000
- A: 20.000
- C: 15.000
- B: 13.500
- A: 13.333
O seguinte cociente sería o de D (11.000), pero xa non quedan escanos.
Resultado: A 3 escanos, B 2, C 1, D 0, E 0.
Que mostra o exemplo
| % de votos | % de escanos | |
|---|---|---|
| A | 40% | 50% (3 de 6) |
| B | 27% | 33% (2 de 6) |
| C | 15% | 17% (1 de 6) |
| D | 11% | 0% |
D, co 11% dos votos, queda sen escano. Abondaríanlle 2.334 votos máis (13.334 en total) para superar o último cociente de A, se o resto non cambiase. Con poucos escanos, o "prezo" de cada un é alto e o 3% legal apenas importa: aquí o limiar real para entrar estivo por riba do 11%.
Lei D'Hondt: a quen beneficia
Desde un punto de vista matemático, o método D'Hondt tende a darlles ás candidaturas máis votadas en cada provincia unha porcentaxe de escanos algo superior á súa porcentaxe de votos. É o que pasa no exemplo.
Ese efecto depende moito do tamaño da circunscrición:
- En provincias que elixen poucos deputados (2, 3, 4 ou 5), o reparto afástase máis da proporcionalidade e é difícil que entren candidaturas pequenas.
- En provincias con moitos escanos, como Madrid (38) ou Barcelona (32), o reparto achégase máis ás porcentaxes de voto, e o limiar do 3% pode ser o que decida se unha candidatura entra ou non.
Ademais, o mínimo de 2 deputados por provincia fai que as provincias menos poboadas elixan máis deputados por habitante que as máis poboadas.
Que candidatura sae favorecida en cada caso depende dos votos reais en cada provincia. O método non favorece ningunha ideoloxía concreta.
Lei D'Hondt en España: votos en branco, nulos e Senado
- Voto en branco: conta como voto válido para calcular o 3%, pero non recibe escanos. Explicámolo en voto en branco: a quen beneficia.
- Voto nulo e abstención: non contan para o 3% nin para o reparto. Mira as diferenzas en voto nulo, en branco ou abstención.
- Senado: non usa D'Hondt. Cada elector marca ata tres candidatos nas provincias (dous en Gran Canaria, Mallorca, Tenerife, Ceuta e Melilla, e un no resto de illas) e saen os máis votados (art. 166 LOREG).
Podes consultar resultados e repartos de eleccións anteriores en Infoelectoral, do Ministerio do Interior.
Antes de votar
Entender D'Hondt axuda a interpretar os resultados, pero non di nada sobre que votar. Se queres comparar as túas ideas coas propostas de cada partido, podes revisar os programas electorais ou facer o noso test de afinidade do 29N. Móstrache coincidencias, sen recomendarche ningunha opción.
Máis guías para o 29N
Preguntas frecuentes
Como funciona a lei D'Hondt de forma sinxela?
Descártanse as candidaturas con menos do 3% dos votos válidos da provincia. Os votos das demais divídense entre 1, 2, 3… ata o número de escanos, e os escanos asígnanse aos cocientes máis altos. Regúlao o artigo 163 da LOREG.
A lei D'Hondt beneficia os partidos grandes?
O método tende a darlles ás candidaturas máis votadas unha porcentaxe de escanos algo maior que a súa porcentaxe de votos, sobre todo en provincias que elixen poucos deputados. En provincias con moitos escanos o reparto achégase máis á proporcionalidade.
Cantos deputados elixe cada provincia en 2026?
Fíxao o anexo do Real Decreto 806/2026 de convocatoria. Por exemplo, Madrid elixe 38, Barcelona 32, Valencia/València 16, Alicante/Alacant e Sevilla 12, Málaga 11, Soria 2, e Ceuta e Melilla 1 cada unha. O total é 350.
O 3% calcúlase a nivel estatal?
Non. O artigo 163.1.a da LOREG aplícao en cada circunscrición: unha candidatura necesita polo menos o 3% dos votos válidos emitidos nesa provincia, incluídos os votos en branco.
Que pasa se dous partidos empatan nun cociente?
O escano vai para a candidatura con máis votos totais. Se tamén empatan en votos totais, o primeiro empate resólvese por sorteo e os seguintes de forma alternativa (art. 163.1.d LOREG).
Úsase a lei D'Hondt no Senado?
Non. No Senado cada elector marca ata tres candidatos nas provincias (menos nalgunhas illas, Ceuta e Melilla) e saen elixidos os máis votados, segundo o artigo 166 da LOREG.